آیا احتمال صلح ایران و آمریکا به صفر رسیده؟ پیش‌بینی عملکرد بازارها در صورت شروع مجدد درگیری‌ها

احتمال صلح ایران و آمریکا هنوز به صفر نرسیده، اما نشانه‌های فعلی نشان می‌دهد صلح احتمالی همچنان شکننده است. بازارها هم دیگر فقط به خبر مذاکره یا ادعای سیاسی واکنش نشان نمی‌دهند؛ آن‌ها به دنبال نشانه‌های واقعی کاهش تنش هستند. تا وقتی هزینه ادامه درگیری برای طرفین بالا نرود یا شرایط توافق از نگاه آن‌ها قابل پذیرش نباشد، ریسک بازگشت تنش همچنان جدی می‌ماند.

چند عامل باعث شده احتمال صلح شکننده‌تر به نظر برسد:

• تداوم نگاه «تسلیم یا مقاومت» به توافق: اگر شرایط پیشنهادی آمریکا از نگاه ایران به معنای تسلیم باشد، احتمال ادامه مقاومت بیشتر می‌شود.
• تمرکز بازیگران منطقه‌ای و جهانی روی نفت گران: نشانه‌ها می‌گویند بسیاری از طرف‌ها، در ظاهر از باز شدن مسیرهای انرژی صحبت می‌کنند، اما در عمل از قیمت بالای نفت هم سود می‌برند.
• رقابت برای حذف نفت ایران از بازار:تحریم خریداران نفت ایران و فشار بر مسیرهای فروش، می‌تواند رقابت نفتی را شدیدتر کند.
• تهدید زیرساخت‌های نفتی و انرژی: هرگونه فشار روی تأسیسات نفتی ایران یا منطقه، می‌تواند دوباره ریسک درگیری را بالا ببرد.

در صورت شروع دوباره درگیری‌ها، عملکرد بازارها احتمالا به این شکل خواهد بود:

• دلار: در فضای نااطمینانی، تقاضا برای دارایی نقدشونده بیشتر می‌شود. به همین دلیل دلار معمولا سریع‌تر از بسیاری از بازارها به خبرهای امنیتی واکنش نشان می‌دهد و می‌تواند تحت فشار صعودی قرار بگیرد.
• طلا و نقره: این دارایی‌ها معمولا در بحران نقش محافظتی دارند. البته در کوتاه‌مدت ممکن است برای تأمین نقدینگی، موج فروش مقطعی ایجاد شود؛ اما در سناریوی تداوم تنش، روند کلی آن‌ها می‌تواند صعودی بماند.
• خودرو: اگر بحران انرژی یا بنزین جدی‌تر شود، نگهداری خودرو پرریسک‌تر می‌شود. کاهش قدرت خرید و هزینه‌های جانبی هم می‌تواند جذابیت این بازار را کمتر کند.
• مسکن: در زمان بحران، نقدشوندگی اهمیت زیادی دارد. مسکن دارایی سنگین و کم‌نقدشونده است و در صورت افزایش فشار فروش یا مهاجرت، می‌تواند با رکود معاملاتی بیشتری روبه‌رو شود.

تصمیم بهتر در چنین شرایطی، واکنش هیجانی به یک خبر نیست. باید مجموعه‌ای از نشانه‌ها را کنار هم دید: مسیر دلار، نفت، طلا، وضعیت تنگه هرمز، لحن مذاکرات و رفتار بازیگران نفتی. تا وقتی نشانه‌های روشن کاهش تنش دیده نشود، مدیریت نقدینگی، حفظ انعطاف و توجه به نقدشوندگی دارایی‌ها اهمیت بیشتری دارد.